keramiek beelden voor uw  tuin, terras, balkon of om binnen neer te zetten

 

Ieder beeld vertelt een ander verhaal, er zijn geen twee gelijk. Dit is het verhaal  van jonas in de wallevis. Een vader en zoon surfden in australie toen een enorme bultrug op dook en hap de zoon inclusief zijn surfboard opslokte. Na enkele momenten bemerkte de walvis haar vergissing* en spuwde de zoon weer uit.



 

Het paard is een herinnering aan mijn eerste eigen merrie Diane. Zij stond in de stal bij n morsige boer Hasselo genaamd. Hij was niet altijd goed voor zijn paarden. Als ze hem niet gehoorzaamden, sloot hij ze op in een donkere schuur. Maar Diane was een van zijn lievelingen, het toppunt van braafheid. Zij mocht voor de koets als de Sint het dorp aandeed en ook trok ze de deftige karos met de schutterskoning en koningin.

ik bereed haar 18 jaar lang. Toen de boer stierf nam ik haar mee naar de stal van herman Heuten, die haar vorstelijk 

 

Boven:

het huis waar vreemde dieren wonen, is een uniek exemplaar. Leuk om in je tuin tussen de bloemen te zetten.

Boomstronk:

Ik zet mijn tuinbeelden het liefst op een stuk boomstronk. Daarop komen ze het beste uit.

De arme Medusa was verdoemd, wie haar aankeek versteende. Dat was de straf die de godin Athene haar had opgelegd, omdat ze met Poseidon de tempel van deze godin had ontheiligd. Oorspronkelijk was Medusa een beeldschone jonge vrouw.


Medusa met haar slangenhoofd

keramiek beelden voor uw  tuin, terras, balkon of om binnen neer te zetten

 

Ieder beeld vertelt een ander verhaal, er zijn geen twee gelijk. Dit is het verhaal  van de vos( of heeft zij everzwijnbloed in zich gezien haar snuitje). Zij liep langs ons terras, doodgemoedereerd.
Het leek alsof ze dacht: is hier ergens een  marktkraam waar ik eitjes voor mijn welpen kan krijgen?



 

 

 

 

 

 

 

 

 

het witte beeld met de kleine welpjes, is van spaanse rivierklei geboetseerd. Die klei bleek niet tegen de hoge temperaturen in mijn oven te kunnen en werd elders hard gebakken. Daardoor werd de witte glazuur lichtrose. Glazuur doet wat het wil.

 

Octopus dame 

we weten dat er met het  klimaat dat helemaal op hol is geslagen door de vele co2 en stikstof, steeds meer  octopussen naar  het noorden trekken. Ik eet deze hoog intelligente dieren niet meer, met hun drie harten en acht hersenen. De octopus dient ons als voorbeeld.

Sinds ik het besluit nam, niet langer paard te blijven rijden

- ik reed drie dagen per week- moet ik mijn gevoel over dit  gemis, in beelden vangen. Mijn paard Cos was mijn spiegel, mijn zen meester.

soms vervangt  n ander dier dit gevoel, in dit geval een girafachtige.

De figuren vloeien steeds vaker  samen met het dier. Ze nemen de goede eigenschappen van het dier over en gooien hun  slechte mensen aard deels weg.

ja, ik vind dieren eerlijker dan mensen.

 

 

 

 

 

Ik ben een paarden- en honden fan.

 

dit beeldje links  is een ode aan de stabys die we de afgelopen 36 jaar bij ons hadden. Een buitengewoon trouw en  zachtmoedig hondenras.